"PP + Piglet

เกิดภาวะเครียดเฉียบพลัน ขึ้นกับตัวเองอีกแล้ว

เมื่อต้องงมาเรียนวิชา วิจัย กะอาจารย์อ้อมทิพย์

เฮ้อ. . . แค่เริ่มต้นการหา โจทย์ก็ยังม่ายผ่านแล้ว

แก้มาหลายเรื่อง หลายครั้งแล้ว เครียดตั้งแต่เมื่อวานมาถึงวันนี้

พอไปปรึกษาอาจารย์ ก็กลับไม่ได้ให้คำตอบอะไรเลย ว่าเราเรื่องนี้จะดีไหม

เครียดอ่ะ ว่าทำไมอาจารย์ถึงไม่แนะนแวทางเลยวะ

ให้วิจัยเรื่องที่เกี่ยวกับ การสื่อสาร  . .  เรื่องแรกคิดถึงเรื่องโทรศัพท์ ต่อมาก็เรื่อง บลูทูธ

แต่มันยังม่ายดีพออ่า  จน ตอนนี้เครียด เจ็บหัวจี๊ดไปหมดแล้ว

จะต้องทำเรื่องอะไรดีหรอ ที่มันมีแนวทางให้เราก้าวต่อไป แบบไม่ต้องเครียดอย่างนี้

อย่างกลุ่มอื่น มันทำเรื่องอะไรม่ายรุ แต่มันก็ยังม่ายเครียดเหมือนเราเล ย

 ทำไมต้องเป็นอย่างนี้วะ เหมือนอาจารม่ายสนใจที่จะช่วยเรื่องงานเลย

ตอนนี้ เรามานั่ง คิด คิด แล้วก็ คิดด

ทั้งวันที่ผ่านมา ตั้งแต่ตื่นนอนเราก็คิดเรื่องที่จะวิจัย ว่าจะทำอะไร

แต่มันก็ คิดแล้ว กลัวว่า มันจะไปต่อไม่ได้

คนอื่น ที่มาอ่าน อาจจคิดว่า ม่ายเหนต้องเครียดเลย

แต่เราสิ เราจะผ่านไหม แล้วจะไปรอดไหม

เซง อ่ะ  

เราเริ่มขับรถได้แล้วนะ ลองขับกะพี่ทอบก็ดีอ่า

แต่ถอยกับเลี้ยวยูเทินยังม่ายค่อยมั่นใจเท่าไหร่

เมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็ตี 3 ละ กลับมาถึงหอ 4 ทุ่ม

ทอบมารับไปหอติน แล้วกะลังจะกลับบ้าน อ่ายฟลุคโทรมา

บอกว่ามีเรื่อง เราก็เลยต้องไป สรุปตีกัน

ได้ไปเย็บที่โรงบาล ลานนา แล้วถึงกลับบมา

วันนี้พี่ทอบตัดสินใจดรอบเรียน เราอยากลองขับรถ

จะได้รู้ว่าถ้าไปคนเดวจะขับได้ไหม เราก็ทำใจอยู่นาน

รอๆๆๆ แล้วก็ขับออกมาถึงหอ รถดับ 2 ครั้ง

แล้วพี่ทอบก็โทรมา

บอกว่าเอารถออกไปอ่า ยายด่ารู้ไหม ยายบอกว่ามันเอารถยนออกไป

รถแพงนะ ขนาดขับมอเตอไซยังม่ายม่ายคล่องเลย

เราฟังแล้วโคตกลัวเลย เราว่ายายต้องเกลียดเราแน่เลย

ขนาดรถมอเตอไซก็ยังทำเป็นกุญแจหาย เพระคิดว่าเราขับไปชน ทั้งๆๆที่เป็นอ่ายน้องตัวเล็ก

ที่ทำให้ตะกร้าเบี้ยว อ่า   เรากลัวยายเอาไปบอกแม่ แล้วแม่จะเห็นว่า

เรามาหลออกแดกทอบ ยังเอารถทอบไปขับอีก เรากลัวจังเลย

ต่อไปเราจะเอามอเตอไซมาขับเองละ  เราม่ายอยากให้ใครมาว่า ว่าเราเกาะทอบกิน

แล้วเราก็เลยให้ทอบมาเอารถที่หอ มาที่ตึก 70 ปี

พี่ทอบก็ปลอบ แล้วก็สอนเรา ว่าเราม่ายน่าเอารถออกมาโดยที่ม่ายได้บอกยายเลย

เรากลัวว่าถ้าเรากลับไปเย็นนี้ ยายจะด่าเรา

เมื่อไหร่ที่พ่อจะซื้อรถให้สักที

เฮ้อออ . . .

วันอาทิตย์ละ หลังจากที่กลับบ้านไปอยู่ที่นั่น

กลับไปก็มีแต่ปัญหาอะไรม่ายรุ  แต่ก็มีความสุขได้ไปช่วยแม่ขายของ

เพระป้าไปกำแพงเพชรกันหมดเลย ขายดีด้วย

แต่ปัญหาที่ไปอยู่บ้านก็คือพ่ออยากกินข้าว แต่ก้ม่ายรุจะกินอาราย

แล้วช่วงนี้เราไปนอนที่บ้านเราก็ม่ายอยากไปนอนแอร์ รุสึกเย็นอ่า

ก้เหมือนว่าอยู่ที่นี่อยู่กับความเย็นมาตลอดแล้ว อยากอยู่ที่อุ่นๆๆบ้าง

กลับมาก็ต้องเครียดอีก เมื่อตอนนี้ทอบบอกว่า ม่ายไหวแล้ว

เรียนภูมิทัศน์วาดรูปโคตยากเลย มันก็จริงนะ ก็พี่ทอบวาดม่ายได้ตั้งแต่แรก

แม่ก็ม่ายน่าให้อยู่เลย สงสารพี่ทอบอ่า ต้องมาเสียเวลาอีก

แล้วอีกอย่าง สงสารพี่ทอบที่ต้องไปเรียนคนเดว

ถ้าพี่ทอบย้านไปวิทย์คอม มันม่ายยากไปหรอ เราเปิดดูอ่า มันมีฟิสิก เคมี ชีว

แล้วพี่ทอบจะไหวหรอ ขนาดมิ้น อีจิ๊บสึงตึง พี่เดียยังย้ายมาเลย

น่าเป็นห่วงจริงๆๆๆ  ถ้าพี่ทอบขัยนตั้งแต่แรกป่านนี้คงเรียนนิเทศสบายไปแล้ว

ที่จริงมันก็เป็นความผิดที่เราด้วย ที่ตอนนั้นเราม่ายค่อยรุเรื่อง

เราม่ายชวนพี่ทอบเรียนซัมเมอร์

ตอนนี้เครียดอีกละ ฟันก็ยังม่ายหายปวดเลย

วันนี้ ม่ายไหว จริงๆๆ ตื่น เช้ามา

โคตปวดฟันเลย ทำไมมันปวดอย่างนี้ เนี่ย

เมื่อวานก็ยังกินของแข็งได้เลย  อีกอย่างวันนี้มีงานพรีเซ้นด้วย

ก็เลยม่ายไปดีกว่า นอนๆๆๆ แล้วก็ตื่นมากินข้าว

วันนี้มีนัดไปเรียนขับรถวันสุดท้ายละ เฮ้ออ จบๆๆซะที กว่าจะได้เรียนผลัดมาหลายวันละ

แต่พี่ทอบตื่นโคตสายเลย สุดท้ายเราได้ไปตอนบ่าย 2 โคตขาดทุน

สอนถอยรถ แต่เราก็ยังม่ายค่อยเป็นเลย

ขับรถเสร็จก็ไปกินโจ๊กสมเพชรโคตแพงอ่า

แล้วก็ไปเซ้นกะโร ไปซื้อผ้าของซาริโอ แม่งโคตทุเรศเลย

มันถามว่าจะเอาถุงหรือว่าจะลด 25 เปอเซ็น  เราเลยขอลดละกาน

แล้วก็ไปทำหน้าที่โร ช่วงนี้สิวเยอะมากๆๆ แล้วรู้สึกว่าน้องหมีเหม็นอ่า

ม่ายรุว่ามันเป็นโรคอารายรึป่าวกลัวจังเลย กะว่าจะไปตรวจ

เพระเขาบอกว่า สิวขึ้นตรงระหว่างจมูกกะปวก คือ ความผิดปรกติตรงฮอโมน กลัวง่าว

ตอนแรกว่าจะดูหนัง แต่ก้ม่ายได้ดูเพราะ ฮักเข้าโรง 3

เลยชวนทอบไปลองทำหน้า ดูดสิว มันติดจาย  5 55 +

เลยกะว่ามาดูหนังที่บ้าน   ปวดฟันๆๆๆๆๆ

เมื่อวานเพิ่งไปถอนฟันมา เพราปวดฟันมาก

เราเลยกลับไปนอนที่บ้าน แม่พาไปถอนที่โรงบาล

ปรากฏว่ามันคือฟันซาว ถอนออกมา ปวดมากเลย

ปวดจนถึงวันนี้ เกือบถึงอาทิตย์แล้ว

แต่เรื่องที่น่าเสียใจก็คือว่า

ตอนแรกทอบบอกว่าจะมารับ แต่เราอยากให้พ่อไปส่งบ้าง

กลัวพ่อจะว่า แล้วพอมาถึงตอนเย็นพ่อกลับบ้านมารีบอาบน้ำ

เราบอกพ่อว่าไปส่งจิ๊บที่หอหน่อยนะ พ่อก็เหมือนรีบมาก

เราเลยบอกว่างั้นให้ทอบมารับก็ได้ พ่อก็บอกว่าเดี่ยวไปส่งเอง

เราขับจักยานไปซื้อโจ๊กเพราะหิวมากเลย พอกลับมาเหนพ่อนั่งรอในรถละ

จะรีบไปทามมายม่ายรุ ถ้ารีบแล้วบอกว่าจะไปส่งเราทามมาย

ทำเหมือนว่าเราเป็นภาระ เราโคตเสียใจเลย

เข้าบ้านมาก็บอกแม่ แล้วแม่ก็ปลอบๆๆ ระหว่างทางนั่งบนรถ

เราม่ายคุยสักคำเลย แล้วพ่อก็ถามว่าเปนไร เราม่ายอยากคุยด้วยเลย

พ่อเป็นอย่างนี้หลายครั้งแล้ว  

เรากลับมาถึงหอตอน 6 โมง พร้อมกะโจ๊กที่เย็นแล้ว

เมื่อไหร่ เราจะได้รถขับเองซะที เราเป็นอย่างนี้เหมือนทำให้พ่อลำบากที่ต้องมาส่งอ่ะ

ตอนนนี้ เราอยากระบายให้ใครสักคน

แต่เพื่อนก็ม่ายมีใครอยู่หอเลย  ปวดฟันมาก

กลับหอมาแล้ว  กลัว จัง

กลัว ว่า แพร จะโกด เราจนตัดเพื่อน

เราคิดมากนะ เพราะ เราแคร์ทั้งเพ่อน ทั้ง ทอบ

ทอบก็ม่ายน่าไปบอกดอส เลย ทั้งๆๆที่รุ ว่าถ้ามันรุมันต้องเสียใจอ่า

ถ้าเป็นเรา เราจะรอให้มันรุเอง เพราถ้าแนเพื่อนทอบนะ

เพื่อนทอบคงต้องเก็บความลับนี้ไว้ม่ายบอกเราหรอก ถ้าทอบเคยทำผิดไร มา

แล้วเรื่องก็ม่ายน่าคิดมากอย่างที่เราคิด

แพรม่ายได้โกดไรเราเลยเพียงแต่ก็ สงสัย

ว่าเราจะไปบอกทอบทามมาย เรื่องนี้เราก็ผิดเต็มๆๆนะ

ที่เราไว้ใจบอกทอบ ทั้งๆๆที่เป็นคงามลับของเพื่อน

แต่ทอบก็เป็นแฟน เรามีอาราย เราก็จริงใจบอกออกไปทุกอย่าง

สุดท้ายแพรก็เหนว่าเราเป็นเพื่อนที่สำคัญกว่า เรื่องมันก็ม่ายมีอาราย

แต่เรื่องมันมาทุกข์ใจ คือ ทอบ

ตอนกินข้าว เรานั่งคุยกันว่า  ทอบสารภาพออกมาวว่าทอบ

ม่ายได้ไปเรียนหลายวิชาแล้วที่ผ่านมา ก็เพราะ ทอบม่ายมีเพื่อน

แล้วก็พวกภูมิทัศน์ก็เข้าหายากจริงๆๆๆ  เป็นเพราอย่างนี้ทอบถึงม่ายอยากไปเรียน

• - - เราฟังแล้ว เราสงสารทอบอ่า เราอยากทำอาไรสักอย่งาที่ช่วยทอบได้

ทอบม่ายเคยต้องลำบากอย่างนี้มาก่อน มาเจอเรื่องอย่างนี้ก็รับม่ายไหวเหมือนกัน  ก็ถ้าเป็นเรา

เราก็คงปรับตัวม่ายได่ ให้ไปเรียนแล้วนั่งคนเดียว เราก็ม่ายอยากไป

เราอยากให้ทอบย้ายมานิเทศเหมือนเดิม มามีเพื่อน

เราจะทำยังไงดี ตอนนี้เราต้องอยู่ข้างทอบ

ให้กำลังใจทอบที่สุด   กลัว ว่าเกรดเทอมนี้ทอบจะม่ายดีอ่า

แล้วต่อไปทอบจะทำยังไง   เราเครียดมากเลย

เครียดยิ่งกว่าเรื่องวเราเองอีก   มาฟังปัญหาทอบแล้ว มันทำให้เราลืมปัญหาทุกยอ่างของเราไปหมดเลย

เรายอมที่จะทุกข์ แทนที่ต้องมาเหนทอบเป็นแบบนี้เราม่ายสบายใจเลย

แต่นี่ ก็คงเป็นผลของทอบแล้วแหละ ที่ฟ้าลิขิตมาให้ทอบต้องเจอกะความลำบากบ้าง

โทษที่ตอนนิเทศม่ายตั้งใจเรียน  - -  -  สู้ๆๆๆ

วันนี้ ขับรถเป็น วันที่ 3 แล้ว

 จากวันเสาร์ม่ายได้ไป เพราะมีปัญหา

ทอบบอกว่าเมื่อคืนวันเกิดดอส แล้วทอบเป็นคนบอกความจริงดอส

ว่าแพรคบกะเอฟอยู่ ดอสเสียใจมาก  เราฟังเรา เรากลัวแพรโกดเรามากเลย

ทอบม่ายน่าไปบอกดอสเลย และอีกอย่างในเมื่อทอบสัญญากะเราแล้ว

ทำไมทอบม่ายรักษาสัญญา แพรต้องโกดเราแน่ แล้วสุดท้าย เราอาจได้ตัดเพื่อน

เราโกดทอบมากเลย แล้วก็ว่าทอบ แต่เราเสียใจมากที่ทอบม่ายยอมรับผิด

กลับมาเสียงดังใส่เราอีก อีกทั้ง ทั้งๆๆที่ทอบเป็นคนผิดที่ม่ายรักษาสัญญา

ก็น่าจะขอโทษเรา กลับบอกให้เราไปเลือกแพร  เราจี๊ดมากเลย

อารายวะ !! เราว่าทอบม่ายได้เลยใช่ไหม ทำไมนิสัยเสียอย่างนี้

เราไปขับรถม่ายไหวแล้ว ม่ายมีสมาธิ ใจสั่นด้วย เราเลยขอให้ทอบมาหาที่บ้าน

แต่ทอบกลับบอกว่าจะไปทำไม  . ..  ตอนนั้นเราเสียความรู้สึกมาก

ทำไมอ่า แค่เรื่องแพรเราว่าทอบแค่นี้ทอบต้องมาพาลถึงเรื่องเราเลยหรอ

เราม่ายได้กดทอบหนักซักนิด แต่เราเสียใจ แค่ว่า

• n ทำไมคนที่เราไว้ใจแล้วยอมพูดความจริงในใจที่ระบายไปทำไมถึงต้องเอาไปบอก

แล้วทำให้เราเสียใจอย่างนี้  ครั้งนี้ม่ายช่ายครั้งแรก

ทอบเคยเอาเรื่องที่ทิ้งเราไว้ที่เทพปัญญาไปเล่าให้เพื่อนฟัง  เราเสียใจมากเลยนะ

ทั้งๆๆที่เรื่องนี้น่าจะรู้กัน 2 คน  ถ้าสมมติว่าคนที่ทิ้งเปนเราบ้าง แล้วเราเอาไปเล่า

ทอบคงจะโกดแล้วคงม่ายให้อภัยเราแน่เพราะทอบอาย

เราเสียใจจริงๆๆ ที่เราไว้ใจทอบมากเกินไป

สุดท้าย เราก็ ม่าย ไปเรียน ขับ รถ

แล้ว ก็ ไป โร บิน สัน กะ ทอบ

กิน ราเมง ฉีดสิว  โอย ยย  . .. . สิว ที่แก้มอ่า

มันเป็นหัวดำ หมอ กดไง ก็ม่าย อออก 

กลับมาที่บ้าน ป้า เลยให้พี่เจี๊ยบ กดด  โอวว ว

ออกมา ละ  หัวโคตรดำเลย น่า กลัว มากเปนสิวหินอ่า   -*  -

วันนี้ไปเรียนขับรถวันแรก

ตื่นเต้นเวลารถสตาร์ทอ่า ก็ลองๆๆขับ

ก็เริ่มได้ละ วันนี้มีทอบไปนั่งด้วย

ขับรถเสร็จไปโรกัน ไปดูหนังเรื่อง รัก 3 เศร้า

ก็ดีนะ เริ่มๆกะกลางๆก็เฉยๆ มาเศร้าตอนหลังอ่า

มีคำพูดที่ชอบด้วย  --  ถ้าเราเป็นแฟนกัน เราจะไม่ทำให้กันต้องร้องไห้ใช่ไหม - -

โหยย..  ถ้ามาฟังตอนที่เลิกกะทอบคงร้องไห้แล้วล่ะ

แล้วก็ฟังเพลง เพื่อน ของ พั้น เพราะดี

 ** หากเธอนั้นได้รู้อะไรบางอย่าง

ว่าคนที่เคยเคียงข้างบางอย่างได้เปลี่ยนไป

อยากจะรู้ว่าเธอรับได้หรือไม่ และฉันต้องทำยังไง

 เมื่อเพื่อนคนนี้เปลี่ยนไปเป็น  .  . . .รักเธอ

ครั้งนี้เป็นครั้ที่ 2 ที่ ไปดูหนังกันหลังจากกลับมาเป็นปกติ

แล้วก็มีเหตุการณ์เกิดขึ้นอีก พอดีทอบไปกดเงิน

แล้วดูบัตร เงินในนั้นเหลือ 4 พัน 6 กว่าๆๆๆ

ทอบทำหน้าดุมากแล้วมองมาที่เรา ประมานว่าเหมือนจะโกรธ

เรากลัวมากเลย ทอบต้องคิดว่าเราหลอกแดกแน่เลย

เราเลยสารภาพว่าเรากดไปอีก 400  ในตอนนั้นเรากลัวจนเราร้องไห้ออกมา

อยากคืนพี่ทอบ กลัวพี่ทอบจะโกรธ แต่พี่ทอบก็ว่าม่ายเป็นไร

แต่ลึกๆในใจเราไม่รู้ว่าทอบคิดยังไง

กลับมาทอบก็ออกไปเล่นเกมส์ละ ยังม่ายได้ไปหาหมอสิวเลย

แล้วช่วงนี้ใช้เงินโคตรเอยะเลย ม่ายเอาละอาทิตย์หน้าต้องประหยัดแล้วก็ควบคุมละ

ทิตย์นี้ 2000 ใช้หมดเลยอ่า ม่ายรุมันเอาไปจ่ายอารายนักหนา

ทอบไปเล่นเกมส์ แล้วอยู่ๆๆช่วงดึกดูละครแล้วโคตรหิวเลย

ก็เลยให้ทอบพาออกไปกินบะหมี่ ก่อนหน้านั้นเราใส่ชุดนอนละ

ทอบก็บอกให้ไปเปลี่ยน เรางงมาก  ทำไมอ่า เราใส่อย่างนี้อออกไปกินข้าวม่ายได้หรอ

มันน่าเกลียดหรอ  ที่แท้รุละว่าที่ให้เปลี่ยนคือทอบจะรวดไปเล่นเกมส์

เรารอรอออๆๆ อ่า จนหลับไป ตื่นมาอีกทีตอน ตี 1 แล้ว

ยังม่ายกลับอีก เราโคตรโกรธเลย   ทำไมทอบเล่นแล้วม่ายดูเวลาเลย

ทั้งๆๆที่พรุ่งนี้ต้องไปเรียนเช้า แล้วก็ม่ายรุว่าไปเรียนจะได้เรียนรึป่าว

วิชา กช อ่า ทอบม่ายไป 2 อาทิตย์แล้ว  ทำไมทอบม่ายรักตัวเองบ้างเลย

วันอังคารมีเรียนทั้งวันเลย

เหนือยมากมาย  ตอนเช้าเรียนอ้อมทิพ

ได้นั่งกลุ่มกะอีฟ้า 5 5  +  เรามองมันพูดนะ ม่ายเหนว่ามันจะสวยเลย

ดำ อ้วน เราว่าเราน่ารักกว่ามันอีก อีกอย่างอ้อยมันก็บอกว่าเราผอมลง 5 5+

แล้วอีฟ้ามันก็ทำตัวเหมือนมันดีอ่า  แม่งง

เหนหน้าพวกลูกปลาก็เซง  มันคงจะเอาเรื่องทอบย้ายสาขาไปนินทาแน่เลย

เมื่อคืนพี่ทอบเอา ถุงยางมาให้ดู  เราแปลกใจว่าทำไมถุงเยอะจัง

ทั้งๆๆที่เมื่อก่อนม่ายมีเลย  ทอบบอกว่าเพื่อนให้ แปลว่าทอบต้องไปทำกะคนอื่นแน่เลย

เรากลัวจังเลยอ่ะ  ม่ายค่อยไว้ใจแล้วกลัว

ก็ตอนนั้นก็ใช้ไปแล้ว แล้วตอนนี้มาโผล่อีกอันได้ไง  สัมส่อนจริงๆๆ

หรือว่าตอนที่ไปเที่ยวทอบจะมีคนอื่น  ม่ายอยากให้ทอบทำนิสัยเหมือนไอ่นุเลย

สัมส่อนไปเรื่อย  ขนาดวันนี้ทอบยังม่ายไปเรียน 2 วิชาแล้วยังโกหกเราอีก เฮ้อออ

เดี่ยวนี้ทอบโกหกหน้าตาย เราจับม่ายทันเลย

แล้วถ้าวันนึงเรารุมา ว่าทอบเคยไปทำกะคนอื่น เราจะทำไงหรอ

เราคงรับม่ายได้แน่

วันนี้กลับมาแล้ว วันอาทิตย์ต้องเรียน จารอ้อมทิพย์

ก็เลยขอแม่เอารถมอไซมาใช้ ตอนนั้นคิดอย่างเดวว่าอยากประชด

ก็เลยขับจากบ้านมา แม่งง ฝุ่นเต็มเลย เซงง

ขับมาถึงรีบโทรหาแม่เลย กลัวว่าแม่จะเป็นห่วง

แต่พอกลับมาแล้ว เรียนจารเสร็จ ปรากฏว่ากลับมา

พ่อทอบซื้อสกู๊ดเตอร์ไฟฟ้า น่ารักมากเลยมาใช้

เราลองขับละ น่าใช้มากมาย  ทำให้ลืมที่อยากจะได้รถยนต์เลย

ตอนเย็นแม่บอกให้โทรหาพ่อหน่อย เราก็ยังอคติอยู่แต่ก็ยอมโทร

เรามาคิดอีกทีตอนได้เรียน แล้วมีแต่คนพูดถึงน้ำมันแพง

มันทำให้เราได้คิดว่า ม่ายเหนต้องรีบเอารถเลย

ขอแค่ไปเรียนขับก่อนม่ายดีหรอ

คนอื่นมันก็ม่ายมีม่ายเหนเปนไรเลย

เราก็เลยรู้สึกผิดที่เราทำอย่างนี้ ตอนนี้เราก็เริ่มจะเฉยๆๆละกะเรื่องรถ

เพราะแค่เราได้สก็ดเตอมาขับตอนนี้ ก็ ดีแล้ว ล่ะ

อยากขอโทษพ่อจังเลย ที่ทำอย่างนี้

เสียใจจริงๆๆๆ